Bir varmış bir yokmuş… Geniş ormanların en derin köşesinde, tüm hayvanların kralı olarak bilinen kocaman bir aslan yaşarmış. Aslan, güçlü kükremesiyle ormana hükmeder, diğer hayvanlar ondan korkar ama aynı zamanda ona saygı duyarlarmış.
Bir gün aslan uzun bir avdan dönmüş, göl kenarına uzanıp uyumaya başlamış. O sırada küçük bir fare, yiyecek aramak için orada dolaşıyormuş. Farenin merakı başına iş açmış; yanlışlıkla aslanın sırtına tırmanmış. Aslan uyanıp kükreyince fare korkudan titremeye başlamış.
Aslan pençesini kaldırmış:
— Seni küçücük yaratık! Cesaret edip sırtıma nasıl çıkarsın? Şimdi seni tek lokmada yerim!
Fare yalvarmış:
— Aman aslan kral, beni bağışla. Gün gelir ben de sana yardım ederim.
Aslan kahkaha atmış:
— Sen mi bana yardım edeceksin? Ben ormanın kralıyım, sen ise minicik bir faresin. Ama yine de bugün karnım tok, seni affediyorum, hadi git!
Aslan fareyi bırakmış. Fare teşekkür ederek ormanın derinliklerine kaçmış.
Avcıların Tuzağı
Günler geçmiş. Bir sabah aslan ormanda dolaşırken güçlü bir ağın içine düşmüş. Avcılar onu yakalamak için tuzak kurmuşlarmış. Aslan ne kadar kükrese de iplerden kurtulamamış. Tüm gücüyle çırpınmış ama ağ daha da sıkılaşmış.
Orman sessizleşmiş. Hayvanlar uzaktan bakmış ama kimse yaklaşmaya cesaret edememiş. Çünkü avcıların tuzağı çok tehlikeliymiş.
O sırada fare aslanın kükremesini duymuş. Hemen koşup yanına gelmiş.
— Korkma aslan kral, sözümü hatırla. Şimdi sana yardım edeceğim, demiş.
Küçük Ama Güçlü Yardım
Fare keskin dişleriyle ipleri kemirmeye başlamış. Küçücük dişler, sabırla ipleri kopara kopara ilerlemiş. Aslan hayretle bakmış. Güneş batmaya yaklaşırken fare ağın son ipini de kemirmiş ve aslan özgürlüğüne kavuşmuş.
Aslan büyük bir kükreme atmış, bu kez öfkesinden değil, sevinçten. Sonra fareye dönüp başını eğmiş:
— Küçücük dostum, bana hayatımı geri verdin. Meğer gerçek güç sadece kükremede değil, sadakatte ve sabırda saklıymış.
Fare gülümsemiş:
— Her canlının bir değeri vardır. Küçük ya da büyük fark etmez. Önemli olan niyet ve cesarettir.
Ormanın Yeni Düzeni
O günden sonra aslan ile fare dost olmuşlar. Aslan, ormandaki hayvanlara ders vermiş:
— Küçük gördüklerinizi asla küçümsemeyin. Çünkü bazen en büyük yardımı onlar yapar.
Hayvanlar bu öğüdü dinlemiş. Ormanda artık kimse başkasını küçümsememiş. Güçlü olan zayıfı korumuş, küçük olan büyük olana cesaretiyle destek olmuş.
Fare, aslanın yanında gururla dolaşır olmuş. Artık kimse ona “küçük” demezmiş; herkes ona “Cesur Fare” dermiş.
Masalın Öğüdü
Ve bu masal çocuklara hep şöyle anlatılmış:
“Küçük de olsan, cesaretin ve sabrın seni büyük kılar. Başkalarını küçümseme, çünkü herkesin bir gün birine faydası dokunur.”
Ve masal burada bitmiş.
Gökten üç elma düşmüş: biri güçlü olanların kalbine merhamet getirsin, biri küçüklerin cesaretini büyütsün, biri de bu masalı dinleyen güzel çocukların başına.
Bir yanıt yazın