Bir varmış bir yokmuş. Uçsuz bucaksız gökyüzünde parlak bir ay yaşarmış. Her gece yeryüzüne bakar, çocukların tatlı uykularına eşlik edermiş. Ona herkes Gülümseyen Ay dermiş çünkü yüzü hep neşeyle parıldarmış.
Bir gece gökyüzünde yepyeni bir ışık belirmiş. Bu minicik, pırıl pırıl bir yıldızmış. Daha doğmuş, parlamayı öğreniyormuş. Adı Küçük Yıldız’mış. Ama Küçük Yıldız biraz çekingenmiş. Parıldarken utandığı için ışığını saklarmış.
Gülümseyen Ay bunu fark etmiş ve ona gülümseyerek,
“Hoş geldin küçük dostum. Neden ışığını saklıyorsun?” diye sormuş.
Küçük Yıldız,
“Ben çok küçüğüm, ışığım yeter mi bilmiyorum. Benden kimse mutlu olur mu?” demiş.
Ay’ın Sıcaklığı
Gülümseyen Ay kocaman yüzüyle yıldızın yanına yaklaşmış:
“Biliyor musun, en küçük ışık bile gecenin karanlığını güzelleştirir. Senin ışığın belki küçük ama kalbin çok büyük. Parladığında çocuklar gökyüzüne bakıp mutlu olacak.”
Küçük Yıldız şaşırmış. İlk defa kendine bu kadar güven veren birini duymuş. Ay’ın gülümsemesi ona cesaret vermiş.
İlk Parıltı
O gece Küçük Yıldız tüm gücünü toplamış ve usulca parlamış. Önce biraz titrek, sonra daha güçlü bir ışık çıkmış. Aşağıdaki köyde uyumadan önce gökyüzüne bakan çocuklardan biri annesine,
“Anne bak! Yeni bir yıldız doğmuş. Ne kadar güzel parlıyor.” demiş.
Küçük Yıldız bunu duyunca içi sevinçle dolmuş. Artık parlamaktan korkmuyormuş.
Gökyüzü Dostluğu
Günler geçtikçe Ay ve Küçük Yıldız dost olmuş. Gülümseyen Ay her gece ona yol göstermiş, Küçük Yıldız da ışığını paylaşarak gökyüzünü daha da güzel hale getirmiş.
Bir gece Ay ona,
“Bak gördün mü? Sen parladıkça gökyüzü daha renkli, daha mutlu oluyor.” demiş.
Küçük Yıldız artık ışığının küçüklüğünden utanmıyormuş. Çünkü biliyormuş ki, her ışık değerlidir.
Masalın Mesajı
Bu masal bize şunu öğretir: Küçük şeyler bile büyük mutluluklar getirebilir. Cesaret, dostluk ve güven sayesinde herkes kendi ışığını parlatabilir.
Bir yanıt yazın